Vooruit-exe

Johan Huizinga schreef destijds in zijn boek “Homo Ludens” dat alle beschaving geboren wordt op de grens tussen scherts en ernst. Daarmee gaf hij aan dat de spelende mens meer zoekt dan enkel vertier. Het spel wordt in onze maatschappij niet serieus genomen. Aan de ene kant kan de maatschappij niet zonder spelregels, anders wordt het een anarchie. Anderzijds, zonder speelruimte, verwordt de maatschappij tot een dictatuur van wet is wet en regel is regel. In zo’n samenleving wordt het spel opeens een schadeloos spelletje waarin verder niks op het spel staat. Televisieamusement. In beide gevallen wordt dus het spel niet serieus genomen. Het spel serieus nemen betekent dat je je onderwerpt aan bepaalde regels in een bepaalde context, en daarbinnen heb je volledige vrijheid. Momenteel zijn Eva De Groote en ikzelf druk in de weer met de finalisering van het Vooruit-festival ‘the game is up!’. Het is precies de analyse die Huizinga hierboven schetst, die in ‘the game is up!’ centraal staat.

Read more…

Crew is het technologisch theatergezelschap van Eric Joris en zijn kompanen. Zij werken in de maanden december en januari toe naar een eerste versie van de nieuwe voorstelling O_Rex, gebaseerd op Igor Stravinsky’s opera Oedipus Rex. Geen kant-en-klare maaltijd, maar zonder meer een belangrijke eerste stap voor dit bijzondere gezelschap. 0_Rex beta 1 (work in progress) zal tijdens ons februari-festival the game is up! in de dansstudio het levenslicht zien. Voor Vooruit is de intense samenwerking met Crew een artistieke pendant van een ruimer project dat timmert aan een kunstencentrum van de toekomst, met allerhande nieuwe technologieën en virtuele toevoegingen. Wie de lezing van Crew zag tijdens het Homo Futuris Festival weet dat in de wereld van Crew de technologie een nieuwe betekenis en toepassing krijgt, met een zelden geziene poëtische kracht.

Read more…

Mei 2005 was Hazim Kamaledin (TG Cactusbloem) in Vooruit te gast met “De Tochten”, een voorstelling die het resultaat was van zijn terugkeer naar Irak, 25 jaar nadat hij er was gevlucht voor het regime van Saddam Hoessein. Hij keerde er terug na de val van Saddam en vond er een land dat hem zo mogelijk nog droever stemde dan voorheen. Hij werkte er samen met spelers van het Nationaal Theater Irak en kwam terug naar hier met “De Tochten”.

Kamaledin (in rekto-verso) :

“ Het Nationale Theater telt zeshonderd artiesten, waarvan ongeveer vierhonderd acteurs, honderd regisseurs en dan nog eens honderd dramaturgen, technici etc. Maar in 2004 zijn er maar vier producties gemaakt, waaronder De tochten. Elk stuk wordt bezet met gemiddeld niet meer dan tien man, en dus zit negentig procent van het personeel zonder werk. Dit jaar deed het Nationale Theater zelfs maar één productie meer. Voorstellingen worden overdag opgevoerd, om elf uur. Deels om veiligheidsredenen, want ‘s avonds kan niet, en deels omdat in het Nationale Theater ook de administratieve dienst ligt waar de werknemers twee keer per week moeten komen stempelen. Men speelt altijd op die twee dagen, want anders komt er geen kat kijken.”

Lees culture is in my ass , het volledige gesprek van Wouter Hillaert met Hazim Kamaledin. TG Cactusbloem werkt momenteel in Antwerpen aan Vvredesstad, een nieuwe productie met vier uitgeweken Iraakse theatermakers

Vooruit heeft meegewerkt aan E-CULTUUR, BOUWSTENEN VOOR PRAKTIJK EN BELEID, een lijvige round-up van wat er leeft (of schort) aan digitalisering in de culturele praktijk en het beleid in Vlaanderen.

E-cultuur is een van de aandachtspunten in de Beleidsnota Cultuur 2004-2009 en de Beleidsbrief Cultuur 2006 van Vlaams minister ANCIAUX. De Vlaamse cultuuroverheid hecht belang aan een eigen ‘cultureel’ antwoord op de kennis- en informatiemaatschappij. Cultuurpraktijk en -beleid hebben tijd en ruimte nodig om een antwoord te formuleren op de uitdagingen en mogelijkheden van de digitale netwerkruimte.

Onder invloed van de informatie- en communicatietechnologie verandert de manier waarop we cultuur maken, spreiden, bewaren en erin participeren.

Read more…