Waarom "the game is up!"
Johan Huizinga schreef destijds in zijn boek “Homo Ludens” dat alle beschaving geboren wordt op de grens tussen scherts en ernst. Daarmee gaf hij aan dat de spelende mens meer zoekt dan enkel vertier. Het spel wordt in onze maatschappij niet serieus genomen. Aan de ene kant kan de maatschappij niet zonder spelregels, anders wordt het een anarchie. Anderzijds, zonder speelruimte, verwordt de maatschappij tot een dictatuur van wet is wet en regel is regel. In zo’n samenleving wordt het spel opeens een schadeloos spelletje waarin verder niks op het spel staat. Televisieamusement. In beide gevallen wordt dus het spel niet serieus genomen. Het spel serieus nemen betekent dat je je onderwerpt aan bepaalde regels in een bepaalde context, en daarbinnen heb je volledige vrijheid. Momenteel zijn Eva De Groote en ikzelf druk in de weer met de finalisering van het Vooruit-festival ‘the game is up!’. Het is precies de analyse die Huizinga hierboven schetst, die in ‘the game is up!’ centraal staat.
‘the game is up!’ wordt een tien dagen durend festival dat codes en regels bevraagt, impliciet en expliciet. Daarbij fungeert het spel als leidraad: het spel biedt de mogelijkheid aan alle spelers om de regels te volgen of vals te spelen, de regels te doorbreken. Dat is het terrein van de kunstenaars in dit festival. Kunstenaars met allerlei achtergronden merken de (verborgen) codes op, leggen zichzelf codes op, breken of parodiëren codes. In plaats van zich erbij neer te leggen ontbloten deze artiesten regels, ze maken onzichtbare codes zichtbaar, of gaan er op een nieuwe manier mee om. Sommigen breken de patronen, doorbreken het spel. Anderen lopen verdacht gewillig in de pas van de verwachtingen of creëren een eigen regelgeving waaraan ze zich onderwerpen. Allen zijn het artiesten die het spel een cruciale rol toebedelen in hun werk. Het spel als een plezier én een engagement. Het spel als een stap voorbij vrijblijvendheid, want die kent geen regels.
‘the game is up!’ stelt het concept van het spel voorop, maar wil daar bovenop de codes ook van binnenuit zichtbaar maken. Precies omdat heel wat van de voorstellingen op het festivalprogramma een grondige, locale voorbereiding vragen, zal het proces dat zich in de weken en maanden eraan voorafgaand ontrolt, een integraal deel uitmaken van het festival. Deels door vrijwilligers deelachtig te maken van het proces voor de verschillende projecten, deels door deze processen op de gevoelige film vast te leggen en te tonen tijdens het festival. Het is een soort ‘making of’, als het ware.
Namen van artiesten volgen zéér binnenkort! En nu weer aan de slag!
