Vooruit-exe

Tijdens het Progress festival in 2005 introduceerde Vooruit de Russische accordeoniste Evelina Petrova bij het Belgische publiek. Ze trad er solo op en tevens in duo met de Belgische violist Bert Van Laethem (productie Vooruit). Ook de Tsjechische violiste en vocale performer Iva Bittova heeft een geschiedenis met het huis. In 1991 gaf ze al een solo-concert in Vooruit, in het kader van Timefestival. Daarop volgden nog veel projecten (o.m. een project met jongeren in Oorsmeer en een legendarisch concert met Vladimir Vaclavek). In het voorjaar 2007 nodigt Vooruit deze artiesten uit om samen te werken.

Read more…

Van 29 maart t/m 1 april 2007 is Vooruit is de gastheer voor ‘SUM/SOME of the parts’, een pleiade van huidige en recent afgestudeerde dansers en choreografen van PARTS, aangevuld met werk van docenten van de internationale dansschool, choreografen die langer geleden afstudeerden en de oprichter Anne Teresa De Keersmaeker zelf.

From 29 March until 1 April 2007, Vooruit is the host for ‘SUM/SOME of the parts’, a series of current and recently graduated dancers and choreographers of the dance school PARTS, along with some creations of PARTS teachers, choreographers who graduated several years ago and of founder Anne Teresa De Keersmaeker herself.

Read more…

In oktober 2006 reisde ik naar Berlijn om te zetelen in de jury van Transmediale, het vermaarde jaarlijks festival rond kunst en digitale cultuur. Tot en met de editie van 2005 werden de prijzen in verschillende categorieën toegekend: interaction, image en software.

Read more…

Istanbul Ekspres – een samenwerking tussen intercultureel centrum De Centrale en Vooruit van 7 t/m 19 december 2006 – had als uitgangspunt om een beeld te geven van het kosmopolitische karakter van Istanbul. Dit gebeurde aan de hand van muziek, video, foto’s, tekeningen, film en literatuur. Het is onmogelijk om een allesomvattend verhaal te vertellen in het bestek van één festival. Toch werden vele karakteristieke elementen aangeraakt. Het was niet de bedoeling om de stad te verheerlijken en het exotische beeld op te hangen dat door vele reisagentschappen wordt verkocht. Want hoe boeiend en verscheiden ook – Istanbul is een harde en complexe stad.

Read more…

Voor een reeks bijzondere voorstellingen ben ik dezer dagen afgezakt naar Boekarest, hoofdstad van Roemenië. De stad kent zeer boeiende ontwikkelingen op het vlak van de hedendaagse dans. Met radicale artiesten als Manuel Pelmus, Mihai Mihalcea, Edouard Gabia en Cosmin Manolescu ontstaat er een scene als uit het niets. De oprichting een jaar geleden van het Centrul National al Dansului, het eerste centrum voor hedendaagse dans, betekende de eerste stap richting erkenning.

I am in Bucharest, capital of Romania, for a series of extraordinary performances. This city is enjoying some very exciting developments in contemporary dance. A scene has suddenly taken shape, as if out of nowhere, with such radical performers as Manuel Pelmus, Mihai Mihalcea, Edouard Gabia and Cosmin Manolescu. The creation of the Centrul National al Dansului, the first contemporary dance centre, a year ago, was the first step towards official recognition.

Read more…

Johan Huizinga schreef destijds in zijn boek “Homo Ludens” dat alle beschaving geboren wordt op de grens tussen scherts en ernst. Daarmee gaf hij aan dat de spelende mens meer zoekt dan enkel vertier. Het spel wordt in onze maatschappij niet serieus genomen. Aan de ene kant kan de maatschappij niet zonder spelregels, anders wordt het een anarchie. Anderzijds, zonder speelruimte, verwordt de maatschappij tot een dictatuur van wet is wet en regel is regel. In zo’n samenleving wordt het spel opeens een schadeloos spelletje waarin verder niks op het spel staat. Televisieamusement. In beide gevallen wordt dus het spel niet serieus genomen. Het spel serieus nemen betekent dat je je onderwerpt aan bepaalde regels in een bepaalde context, en daarbinnen heb je volledige vrijheid. Momenteel zijn Eva De Groote en ikzelf druk in de weer met de finalisering van het Vooruit-festival ‘the game is up!’. Het is precies de analyse die Huizinga hierboven schetst, die in ‘the game is up!’ centraal staat.

Read more…

Mei 2005 was Hazim Kamaledin (TG Cactusbloem) in Vooruit te gast met “De Tochten”, een voorstelling die het resultaat was van zijn terugkeer naar Irak, 25 jaar nadat hij er was gevlucht voor het regime van Saddam Hoessein. Hij keerde er terug na de val van Saddam en vond er een land dat hem zo mogelijk nog droever stemde dan voorheen. Hij werkte er samen met spelers van het Nationaal Theater Irak en kwam terug naar hier met “De Tochten”.

Kamaledin (in rekto-verso) :

“ Het Nationale Theater telt zeshonderd artiesten, waarvan ongeveer vierhonderd acteurs, honderd regisseurs en dan nog eens honderd dramaturgen, technici etc. Maar in 2004 zijn er maar vier producties gemaakt, waaronder De tochten. Elk stuk wordt bezet met gemiddeld niet meer dan tien man, en dus zit negentig procent van het personeel zonder werk. Dit jaar deed het Nationale Theater zelfs maar één productie meer. Voorstellingen worden overdag opgevoerd, om elf uur. Deels om veiligheidsredenen, want ‘s avonds kan niet, en deels omdat in het Nationale Theater ook de administratieve dienst ligt waar de werknemers twee keer per week moeten komen stempelen. Men speelt altijd op die twee dagen, want anders komt er geen kat kijken.”

Lees culture is in my ass , het volledige gesprek van Wouter Hillaert met Hazim Kamaledin. TG Cactusbloem werkt momenteel in Antwerpen aan Vvredesstad, een nieuwe productie met vier uitgeweken Iraakse theatermakers

Op 15 september beleef je in Vooruit de internationale première van IMPLANT, een interactieve virtuele wereld en publieke installatie van het kunstenaarsduo Thomas Soetens en Kora Van den Bulcke van Workspace Unlimited. IMPLANT is al de 3de virtuele omgeving in een netwerk van virtuele werelden (common grounds network) toegankelijk via kunstencentra. De rode draad: elke creatie is zowel conceptueel als fysiek aan een partnerorganisatie gebonden en doet je reflecteren over (de vervaging van) het onderscheid tussen reëel en virtueel …

On 15 September at the Vooruit it was the international opening of Implant, an interactive virtual world and public installation by the artist duo Thomas Soetens and Kora Van den Bulcke of Workspace Unlimited. Implant is already the third virtual environment in a network of virtual worlds (the common grounds network) that is accessible through arts centres. The common theme is that each creation is both conceptually and physically tied to a partner organisation and is intended to make you reflect on the distinction between real and virtual, and the blurring of this distinction.

Read more…