Vooruit-exe : Tag theater, everything about theater

In de kijker in oktober: Ontroerend Goed week en Marc Vanrunxt week

Thu, 01 Sep 2011 19:07:00 +0200

De Gentse theaterperformancegroep Ontroerend Goed maakt voorstellingen die vrolijk morrelen aan de relatie tussen de makers en hun publiek. Door te verrassen, te confronteren en tot een persoonlijke invulling te dwingen, willen de de makers van OG het publiek een “oorspronkelijke theaterervaring van nu” bezorgen. En daarmee oogsten ze inmiddels internationaal erkenning. In 2011 bestaat OG 10 jaar, en dat mag gevierd! Van 5 t/m 9 oktober 2011 presenteert Vooruit de beste (of meest spraakmakende) performances uit het OG-oeuvre. Hét moment om een voorstelling als A game of you in te halen of om je favoriet opnieuw te zien.

We verklappen al dat er op woensdag 5 oktober een verrassende ‘late night’ voorstelling aan het programma wordt toegevoegd: jonge makers waar OG graag mee samenwerkt, Charlotte De Bruyne & Nathalie Verbeke, spelen dan de première van ‘XXXO’. Meer info volgt .

Van 25 t/m 29 oktober 2011 zet Vooruit danser-choreograaf Marc Vanrunxt in de kijker. Vanrunxt timmert aan zijn eigen oeuvre sinds 1980 maar is ook in voorstellingen van andere choreografen/makers blijven dansen (zoals Thierry Smits, Catherine Massin of Jan Fabre). De jongste jaren legt Vanrunxt zich toe op de creatie van solo’s (zoals Unspeakable voor Kitty Kortes Lynch uit 2003, Deutsche Angst voor Etienne Guilloteau uit 2005 of Lamentatio voor Marie De Corte uit 2009). Maar hij overtuigde ook met vb. Raum uit 2006, een performance door Etienne Guilloteau, Eva Kamala Rodenburg en Gabi Sund op muziek van Morton Feldman met interventies door beeldende kunstenaars Koenraad Dedobbeleer en Kristof Van Gestel.

Vooruit zal eind oktober drie voorstellingen van Vanrunxt presenteren: de sterke solo Extraction uit 2009 waarin als het ware drie portretten van danseres Eva Kamala Rodenburg zitten vervat: Eva als private collection, sfinx en atom heart mother (of: elegant, sexy en ongrijpbaar); de “split screen voorstelling” For Edward Krasinski uit 2010, waarvoor Vanrunxt samenwerkte met choreograaf Salva Sanchis (wat volgens Pieter T’Jonck in De Morgen “tegendraadse Schoonheid” opleverde) en de première van Zeit.

Met Zeit maakt Marc Vanrunxt voor het eerst in zijn parcours als choreograaf een duet. Een duet voor twee bijzondere dansers, Eva Kamala Rodenburg (Private Collection, Raum, Extraction) en Igor Shyshko (voormalig danser bij Rosas), die in Zeit zullen transformeren tot een mythisch paar. In hun lange, androgyne gestalte lijken ze elkaars evenbeeld, dat zich tegelijkertijd differentieert en ontdubbelt door hun verschillende bewegingstaal. Na Raum is ook Zeit een poging om het concept tijd in ruimte om te zetten en tastbaar te maken.

Meer over Ontroerend Goed hier.

Meer over het werk van Vanrunxt op de site van Kunst/Werk. Portretfoto boven© Koenraad Dedobbeleer.

11 12 in aantocht. Preview seizoensgids!

Tue, 10 May 2011 12:54:00 +0200

Binnenkort op papier. Nu al online, vlot te doorbladeren dankzij Issuu, de seizoensgids van Vooruit: het seizoen 2011-2012 in Vooruit (met gedurfde vormgeving van Mathias Timmermans). Het programma staat ook al op onze website!

Première De Dienaar van de schoonheid komt eraan, trilogie monologen Jan Fabre door Dirk Roofthooft in Vooruit te zien

Thu, 11 Mar 2010 16:16:00 +0100

In 1996 bracht acteur Dirk Roofthooft voor het eerst de voorstelling De Keizer van het Verlies, deel één van een drieluik van kunstenaar Jan Fabre. Dit voorjaar presenteren Roofthooft en Fabre het derde en laatste deel, De Dienaar van de schoonheid. In Phara (op VRT – Canvas, 9 maart 2010) blikten Fabre en Roofthooft vooruit op de première in deSingel op 26 maart én voor de herneming van de volledige trilogie. In mei zijn de voorstellingen in Vooruit te (her)bekijken!

Theaterpremières Dolores Bouckaert & Bernard Van Eeghem, De Koe / Theatre premieres by Dolores Bouckaert & Bernard Van Eeghem, De Koe

Wed, 25 Mar 2009 21:34:00 +0100

Op 7 mei gaat de nieuwe voorstelling van Dolores Bouckaert & Bernard Van Eeghem in première in Vooruit: Cast Shadow. Het wordt een onderzoek te gronde: wie is Bernard en wie is Dolores? Zijn ze inwisselbaar? Het duo repeteert vanaf begin in Vooruit (foto) en gebruikt de Domzaal voor de eindmontage.

On the 7th of May, the new show by Dolores Bouckaert & Bernard Van Eeghem, Cast Shadow, will premiere at Vooruit. The show tries to find an answer to the questions: Who is Bernard? Who is Dolores? Are they interchangeable? The duo has been rehearsing in Vooruit and will use the Domzaal for final editing.

Onze seizoensafsluiter is de premièrereeks van Grey Gardens door De Koe (17 juni). In een bewerking van auteur Paul Mennes tackelen ze de documentaire ‘Grey Gardens’‘van Albert en David Maysles, over twee excentrieke aristocratische vrouwen die een smerig, vervallen en afgezonderd landhuis bewonen in East Hampton, New York. De Koe werkt met een even uitzonderlijke als spannende cast (Nico Sturm, Jan Decorte, Sigrid Vinks en Sien Eggers) vult de Koe deze keer de grote Theaterzaal. Ondertussen gonst het van de bedrijvigheid achter de schermen.

We will close off the season with the premiere series of Grey Gardens by De Koe (June 17). In an adaptation by Paul Mennes, De Koe tackles the documentary ‘Grey Gardens’ by Albert and David Maysles, which tells the story of two eccentric female aristocrats living in squalor in a decrepit, isolated mansion in East Hampton, New York. This time, De Koe will perform in the Theaterzaal with an exceptional, exciting cast (Nico Sturm, Jan Decorte, Sigrid Vinks and Sien Eggers). Meanwhile, Vooruit is buzzing with activity behind the scenes.

In de studio’s van Vooruit werkt choreografe Charlotte Van den Eynde aan haar nieuwe solovorostelling ‘Schervenstuk’. Arne Sierens en zijn compagnie Cecilia repeteren 2 weken in de Minardschouwburg aan hun nieuwe voorstelling ‘Apenverdriet’—volgend seizoen maar liefst drie weken lang op het Vooruitprogramma!

In Vooruit’s studios, choreographer Charlotte Van den Eynde is working on her solo performance ‘Schervenstuk’. Arne Sierens and his Compagnie Cecilia are rehearsing their new performance ‘Apenverdriet’ in the Minard Theatre for two weeks. The show will be performed for an exceptional three weeks next season.

Daarnaast werken Valerie Oberleithner & Olivier Tirmarche (een lid van Superamas) aan hun project ‘The way things go’, een onderzoek naar de relatie tussen de kunstenaar en zijn muze en de clichés die ermee gepaard gaan.

On top of that, Valerie Oberleithner & Olivier Timarche (member of Superamas) are working on their project ‘The way things go’, which researches the relationship between the artist and his muse, and the associated clichés.

Podiumpremières en ontdekkingen op the game is up! 09 / Premieres and discoveries at the game is up! 09

Wed, 25 Feb 2009 01:06:00 +0100

The game is up! is naar jaarlijkse gewoonte een platform voor een aantal internationale podiumkunstenaars die er hun werk voor het eerst in België presenteren. Om te beginnen is er de wereldpremière van W.M.D. (just the low points), de nieuwe voorstelling van Sponsored by Nobody. (zie fragment making of:)

The game is up! offers an annual platform for several international dramatists showing their work in Belgium for the first time. Kicking off the festival is the world premiere of W.M.D. (just the low points), Sponsored by Nobody’s new piece. (watch a clip about the making of:)

Dat gezelschap uit Brooklyn maakt sinds 2005 maatschappelijk geëngageerde voorstellingen. Met hun nieuwe creatie W.M.D. komen ze voor het eerst naar Europa. Na een residentie in het Antwerpse kunstencentrum Monty is de ploeg in Vooruit aangekomen voor een intense afmonteerperiode. Op de opening van the game is up!, 4 maart (en nog eens op 5 maart), spelen ze de première. W.M.D. (just the low points) is een deconstructie van de Amerikaanse cultuur, via de reconstructie van één dag uit de Amerikaanse geschiedenis. Een collage van gevonden teksten legt bloot hoe de Amerikaanse media tijdens het conflict tussen de VS en Irak omgingen met de beschikbare informatie over de zgn. weapons of mass destruction. Reserveren kan nog! Contacteer caroline(at)vooruit(dot)be.

This company from Brooklyn has been making socially aware drama since 2005. With their new piece W.M.D they will perform in Europe for the first time. After a residency in the Antwerp arts centre Monty the company has arrived at Vooruit for an intensive post-production period. The piece will premiere at the opening night of the game is up! on the 4th of March (and once again on the 5th of March). W.M.D. (just the low points) is a deconstruction of U.S. culture with the reconstruction of one day in American history. A collage of found texts exposes how the U.S. media handled information about the so-called weapons of mass destruction in the Iraq conflict. Tickets are still available! Contact caroline(at)vooruit(dot)be.

Op 6 en 7 maart toont Philippe Quesne met zijn gezelschap Vivarium Studio voor het eerst La Mélancolie des Dragons in België. De voorstelling ging in de zomer van 2008 in première op het Festival van Avignon en toert sindsdien doorheen Europa. Een bende hardrockers strand met autopech in een sneeuwlandschap. Wat er dan gebeurt, typeert het weergaloze universum van Quesne: bevreemdend maar onweerstaanbaar!

On the 6th and 7th of March Philippe Quesne and his company Vivarium Studio will perform La Mélancolie des Dragons in Belgium for the first time. The piece premiered last summer at the 2008 Festival d’Avignon and has been on a European tour ever since. As their car breaks down, a bunch of hard rockers is left stranded in a snowy landscape. What happens next typifies Quesne’s amazing universe: strange but irresistible.

Meer Belgische premières vind je terug in de tweede week van het festival. Met het weergaloze LACHEN-RIRE-TO LAUGH van Antonia Baehr halen we een Europees succesnummer naar Vooruit. Antonia Baehr is een groots opzet gestart: ze wil met een klinische en bijna mathematische precisie de verschillende emoties van de mens gaan onderzoeken. In deze eerste voorstelling concentreert ze zich op de lachende mens. Daarbij krijg je niet zozeer de aanleiding voor het lachen, maar wel het resultaat te zien. En dat verschilt nogal van mens tot mens! Antonia Baehr maakte een notatiesysteem voor verschillende lachtypes en maakt zo volwaardige lachcomposities… impressionant gebracht door haarzelf.

You will discover more Belgian premieres in the second week of the festival. Antonia Baehr’s unparalleled performance LACHEN-RIRE-TO LAUGH has been a success all over Europe. The starting point of this performance is quite ambitious: Baehr studies human emotion with clinical, even mathematic precision. In this performance she focuses on laughter. You don’t get to see the reason for the laugh, only the result. And everybody has a different laugh. Antonia Baehr has developed a notation system for different types of laughter, helping her make the fully-fledged laughter compositions she performs so impressively.

Een tweede ontdekking op het festival is de korte voorstelling Not about Everything van de nog jonge choreograaf Daniel Linehan, ook voor het eerst te zien in België, op 13 en 14 maart. Deze New Yorkse danser gooit ons al zijn vragen, zijn gedachten en zijn twijfels bij het maken van de voorstelling zomaar voor de voeten in pletwals van ideeën. Tegelijkertijd tolt hij onophoudelijk rond zijn as als een derwisj. Daniel Linehan slaagt erin om met eenvoud, gedrevenheid en een precieze timing toch zowat iedereen aan zijn lippen te kluisteren.

A second discovery at the festival is the short performance Not about everything by young choreographer Daniel Linehan, another Belgian premiere, on the 13th and the 14th of March. This New York dancer bombards us with his questions, thoughts and doubts in the production process of the piece in a steamroller of ideas. At the same time, he spins around his axle like a dervish. With his mix of simplicity, passion and perfect timing Daniel Linehan keeps the audience hanging on to his every word.

www.vooruit.be/thegameisup

In het kader van Transdigital met steun van / This project is part of Transdigital. With the support of

R:V rondetafel "Vergeet die subsidies, denk vrij!"

Wed, 13 Aug 2008 13:01:00 +0200

Het tijdschrift voor kunstkritiek Rekto:verso organiseerde in de aanloop naar zijn augustusnummer een rondetafel over commercialisering in de podiumkunsten onder de noemer “Vergeet die subsidies, denk vrij! De noodzaak voor commerciële uitwegen voor de podiumkunsten”. Rond de tafel o.a. Ann Olaerts (directeur Vlaams Theater Instituut), Patrick Allegaert (voorzitter Beoordelingscommissie Theater) en Vooruitdirecteur Stefaan De Ruyck. Wouter Hillaert tekende hun opinies op. Hieronder enkele citaten, het volledige artikel lees je op de Rekto:verso-website, Knack publiceert deze week een korte versie (zie Knack-site).

foto (Theaterzaal Vooruit) door Stephan Desmet

Vergeet die subsidies, denk vrij! De noodzaak voor commerciële uitwegen voor de podiumkunsten

Hoe meer taboes er op scène sneuvelen, hoe minder er soms in de coulissen benoemd worden. Een van de hardnekkigste taboewoorden in de Vlaamse podiumkunsten is zeker ‘commercialisering’. Subsidies zijn heilig, en wee diegene die iets anders durft te opperen. Na onze rondetafel met vijf tenoren en experts over de noodzaak van ‘vrij denken’ weten we beter. (...) ‘Het is tijd om de matras op te schudden.’

Intro: de toestand kritiek

Stefaan De Ruyck: (...) Je krijgt (...) een verschuiving. Gesubsidieerde instellingen moeten met hun soms wat moeilijkere voorstellingen harder concurreren met de commerciële sector, die van nature mikt op een brede markt. Daardoor dreigt de gesubsidieerde sector wat gemarginaliseerd te raken. Een aantal groepen komt bijna niet meer aan de bak. Ze zitten met een belachelijk laag aantal voorstellingen van een productie die wel goed ontvangen kan zijn, maar dus geen speelkansen meer krijgt. (...)

Hoe is de situatie van de gesubsidieerde podiumkunsten? De afgelopen tien-twintig jaar is het aantal gesubsidieerde organisaties exponentieel gegroeid. Ook het cultuurbudget is enorm gestegen, maar de sector vindt het nog steeds te laag. En veel groei valt niet meer te verwachten. Vlaanderen doet het economisch goed en heeft haast geen schulden meer. Maar dat zal niet blijven duren, want de federale staat is failliet. In de toekomst zullen weer meer lasten naar de gewesten en gemeenschappen gaan, en daar zullen geen nieuwe budgetten tegenover staan. Ik hoop uiteraard ook dat het bestaande subsidiesysteem blijft bestaan, maar waarschijnlijk zal het intern onder druk komen te staan: al die gesubsidieerde gezelschappen proberen natuurlijk om op hun huidige niveau te blijven. In praktijk leidt dat tot een groeiend en verontrustend conservatisme. Vooral voor de nieuwste generaties is het bijzonder moeilijk om voet aan de grond te krijgen.

Als je dat hele plaatje bekijkt, vind ik dat geen gunstige situatie. Eén oplossing is nadenken over ondernemerschap en onze verhouding tot de markt. Dat is een kans. Ze houdt gevaren in, maar we mogen er niet a priori wantrouwig of negatief tegenover staan.

Piet Menu (ex-programmator van de Brakke Grond en huidig artistiek leider van het Huis Van Bourgondië in Maastricht): Inderdaad. Als het landschap wijzigt, moeten ook de gezelschappen hun strategie wijzigen. Dat gebeurt nu nog te weinig. Ook de overheid kan daar een rol in spelen. Zo heeft de Nederlandse cultuurminister Plasterk pas tegen de sector gezegd: “We gaan tien miljoen euro besparen, maar wel vijftien miljoen euro investeren in cultureel ondernemerschap. Als je dus geld binnenhaalt op alternatieve wijze – door meer publieksinkomsten, via sponsoring van bedrijven of particulieren, door een aanpassing van je kerntaken – legt de staat daar een even hoog bedrag naast.

(...)

De Ruyck: Als je differentieert en andere vormen van financiering opzoekt, en je zo banden aangaat met andere partners in de maatschappij, zal ook automatisch je draagvlak vergroten en de discussie over je bestaansrecht veel minder scherp gevoerd worden. Die analyse vind ik nog niet altijd even sterk beargumenteerd, maar er zit wel een interessante gedachte onder: gooi als organisatie meer tentakels uit om je te verbinden met een bredere maatschappelijke context en vergroot zo je eigen stabiliteit. Dat is eigenlijk de participatiegedachte.

Voor het volledige artikel in Rekto:Verso, klik door naar Rekto:verso-website.

Seizoen 0809 in aantocht (1): podium. Herhaal die vernieuwing! Vernieuw die herhaling! / Season 0809 approaching (1): stage. Repeat that renewal! Renew that repetition!

Wed, 30 Apr 2008 16:46:00 +0200

Nieuwe vormen (van vrijheid), nieuwe engagementen, nieuw werk (ook van oude bekenden), nieuwe teleurstellingen (sorry), nieuwe ontroering, nieuwe verwachtingen, nieuwe verwarring (goed bedoeld), nieuwe voorstellingen, nieuwe veronderstellingen (het gaat echt goed zijn), nieuwe vooroordelen (overwonnen en bevestigd), nieuwe veroordelingen… Het zijn maar enkele van de beloften waarmee we het nieuwe podiumseizoen in Vooruit lanceren. Op onze publieksdagen in mei knopen we (zoals steeds bij het einde van het seizoen) een gesprek aan met onze (trouwe) Vooruitbezoekers.

New forms (of freedom), new commitments, new work (including work by old friends), new disappointments (sorry), new emotion, new expectations, new confusion (well meant), new exhibitions, new assumptions (it’s going to be really good), new presuppositions (overcome and confirmed), new prejudices… Just a few of the promises with which we launch the new performance season at Vooruit. At our public days in May, we will be talking (as we always do at the end of the season) to our (loyal) Vooruit visitors.

Hoe hebben zij het voorbije podiumseizoen beleefd? Wat verwachten ze van het komende seizoen? En we geven hen een intro bij het programma van 0809. Dit is de samenvatting:

How did they experience the previous stage season? What do they expect of the coming season? And we’ll give them an intro to the programme for 0809. Below a summary:

Het podiumland is in transitie. De laatste jaren wagen steeds meer makers zich aan subgenres en nieuwe disciplines. Er is sprake van ‘hybridisering’. Dat is niet zo sinds gisteren: Guy Cassiers maakt al jaren theater dat met videokunst besmet wordt. Met Atropa tonen we het sluitstuk van zijn trilogie van de macht. Needcompany haalt met The Porcelain Project (zoals wel vaker) de band tussen dans, theater, muziek en beeldende kunst aan. Hetzelfde geldt voor Jan Fabre, die voor het eerst sinds lang weer een middelgrote voorstelling creëert met de suggestieve titel De orgie van de tolerantie.

The world of the stage is in transition. In recent years, a growing number of producers have become attached to sub-genres and new disciplines. People talk of ‘hybridization’. That is not something which just happened yesterday: Guy Cassiers has been making theatre infected with video art for years. With Atropa we show the finale of his trilogy of power. With The Porcelain Project, Needcompany forges the link (as they have done in the past) between dance, theatre, music and visual art. The same applies to Jan Fabre, who for the first time in a while has created a midsized production suggestively entitled The orgy of tolerance.

Needcompany

Het podiumland is in transitie (bis). Meer en meer podiumkunstenaars werken samen met mensen met heel verschillende achtergronden. Performance heet dat dan, bij gebrek aan een betere benaming. Denk maar Kris Verdonck, die vorig seizoen met l/ll/lll/llll een prachtige ‘dans’voorstelling maakte, maar van wie niet hetzelfde mag verwacht worden in 2008, wanneer hij met END naar Vooruit komt. Of hoe zou je het werk van de Amerikaanse groep Nature Theater of Oklahoma benoemen? Wat hun naam ook doet vermoeden, Poetics: a ballet brut is eerder brute dans met een theatrale knipoog. Nog een mooi voorbeeld is Superamas, die we al konden ontdekken tijdens the game is up! 2008 (Art For Sale) met hun indrukwekkende BIG-trilogie. In het seizoen 0809 komen ze terug met Empire (Art & Politics), een bizarre mix van gedubd theater, film en installatie. Het podiumland is dus in transitie (tris). Maar geen verandering zonder verankering. Niet alles moet voortdurend veranderen. Ook dit seizoen kan je heel wat bijzondere theater- en dansvoorstellingen zien die zich bij de leest houden…

The world of the stage is in transition (bis). More and more stage artists work together with people from a variety of backgrounds. Performance it is then called, for the lack of a better term. Just think of Kris Verdonck, for example, who last season produced an incredible ‘dance’ performance with l/ll/lll/llll, but of whom the same is not expected in 2008, when he will come to Vooruit with END. Or how would you classify the work of the American group, Nature Theatre of Oklahoma? Whatever their name brings to mind, Poetics: a ballet brut is more of a brutal dance with a theatrical wink. Another nice example is Superamas, which we were all able to discover during the game is up! 2008 (Art For Sale) with their impressive BIG trilogy. In season 0809 they return with Empire (Art & Politics), a bizarre mix of dubbed theatre, film and installation. The world of the stage is therefore in transition (tris). But no change without a point of anchorage. Not everything has to continually evolve. This season, too, you can see some exceptional theatre and dance performances which abide by tradition.

Zo brengen De Roovers, Ruth Becquart, Toneelgroep Ceremonia, Jan Decorte, STAN, Dood Paard, Josse De Pauw, Guy Cassiers, De Koe, Johan Heldenbergh & Compagnie Cecilia en vele anderen onversneden stukjes van het betere theater op onze planken. En met Arco Renz, Louise Lecavalier & Benoît Lachambre, Ugo Dehaes, Grace Ellen Barkey, Jan Fabre, Meg Stuart & Philipp Gehmacher krijgt ook de dansliefhebber weer een shot toegediend! Binnenkort staan alle voorstellingen op www.vooruit.be/nl/podium.

Thus De Roovers, Ruth Becquart, Toneelgroep Ceremonia, Jan Decorte, STAN, Dood Paard, Josse De Pauw, Guy Cassiers, De Koe, Johan Heldenbergh & Compagnie Cecilia and many others bring uncut pieces of better theatre to our stage. And with Arco Renz, Louise Lecavalier & Benoît Lachambre, Ugo Dehaes, Grace Ellen Barkey, Jan Fabre, Meg Stuart & Philipp Gehmacher, dance lovers will also be served their fill! More info soon online.

Superamas

Hybrides en cross-overs: sessie Platform Podiumkunsten VTi in Vooruit

Fri, 01 Feb 2008 08:35:00 +0100

Tijdens het seizoen 2007-2008 organiseren Vlaams Theater Instituut (VTi) en Cultuur Lokaal een reeks informele gesprekken met programmatoren van werkplaatsen, cultuur- en kunstencentra. Die ontmoetingen zijn erop gericht de keten van programmeren (van werkplaatsen over kunstencentra tot cultuurcentra) beter te oliën. De volgende sessie vindt plaats in Vooruit op 14 februari 2008 en gaat dieper in op het programmeren van en communiceren over ‘hybride’ voorstellingen en cross-overs tussen beeldende, podiumkunst, technologie,...

De ‘hybridisering’ van de artistieke praktijk is een belangrijke tendens. De scheidingswanden binnen de podiumkunsten, maar ook die met andere kunstendisciplines, media, design en technologie,... blijken steeds osmotischer.

In het dossier hybridisering dat verschijnt in de volgende Courant van het VTi, vertellen Vooruitprogrammatoren Eva De Groote (mediakunst) & Tom Bonte (podiumkunst) en hun collega’s van het STUK in Leuven Eva Wittockx (beeldende kunst) & Els De Bodt (podiumkunst) over het produceren, programmeren en communiceren van cross-overs en hybriden. Lees hier al enkele quotes uit het artikel, medio februari vind je Courant op de VTi-website.

Ook op de bijeenkomst in Vooruit op 14 februari deelt Tom Bonte van Vooruit zijn ervaringen met collega’s. Er staat verder een rondleiding in Vooruit op het programma die focust op de impact van infrastructuur op het programmeren van hedendaagse podium- en mediakunst.

Check de website van het VTi voor het volledige programma (15:00-18:00), contactpersonen voor meer informatie, inschrijven. (De sessie bijwonen kan gratis.)

Terug naar Irak ?

Thu, 23 Nov 2006 16:30:00 +0100

Mei 2005 was Hazim Kamaledin (TG Cactusbloem) in Vooruit te gast met “De Tochten”, een voorstelling die het resultaat was van zijn terugkeer naar Irak, 25 jaar nadat hij er was gevlucht voor het regime van Saddam Hoessein. Hij keerde er terug na de val van Saddam en vond er een land dat hem zo mogelijk nog droever stemde dan voorheen. Hij werkte er samen met spelers van het Nationaal Theater Irak en kwam terug naar hier met “De Tochten”.

Kamaledin (in rekto-verso) :

“ Het Nationale Theater telt zeshonderd artiesten, waarvan ongeveer vierhonderd acteurs, honderd regisseurs en dan nog eens honderd dramaturgen, technici etc. Maar in 2004 zijn er maar vier producties gemaakt, waaronder De tochten. Elk stuk wordt bezet met gemiddeld niet meer dan tien man, en dus zit negentig procent van het personeel zonder werk. Dit jaar deed het Nationale Theater zelfs maar één productie meer. Voorstellingen worden overdag opgevoerd, om elf uur. Deels om veiligheidsredenen, want ‘s avonds kan niet, en deels omdat in het Nationale Theater ook de administratieve dienst ligt waar de werknemers twee keer per week moeten komen stempelen. Men speelt altijd op die twee dagen, want anders komt er geen kat kijken.”

Lees culture is in my ass , het volledige gesprek van Wouter Hillaert met Hazim Kamaledin. TG Cactusbloem werkt momenteel in Antwerpen aan Vvredesstad, een nieuwe productie met vier uitgeweken Iraakse theatermakers